1)

دوباره یاد قدم های پارک افتادم

به یاد دوره ی خوبی که حرف ، حرف تو بود

دوباره یاد غزل ها و شعر هایی که ...

تمام ِ "واژه"  وجودش برای صرف تو بود

چه قدر این ور و آن ور زدم نفهمیدی

چه خواب  ها که برایت ندیده بودم و تو

چه قدر عکس تو را من کشیدم از ته قلب

چه قدر خنده برایت کشیده بودم و تو

چه خوب قصه سر هم نموده بودی تو

به حرف های تو بسیار گوش می کردم

چه خوب ذهن و خیالم ربوده بودی تو

و درد های تو را من به دوش می کردم

چه خاطرات قشنگی برای من بودند

که ذوق های پُـرم  را اجاره می کردی

و خنده های عمیقی که با تو می کردم

 و  تو به جنبش لبها نظاره می کردی

دلم اگر چه برای‌ ِ خودم نمی سوزد

ولی برای نگاهی که لحظه لحظه تو را ...

ولی برای امیدی که ساده باور کرد

دوگانگی ِ تو  و  این دروغ محض ِ تو را

به حرف های تو بسیار گوش می کردم

چه خوب قصه سر ِ هم نموده بودی تو

و درد های تو را من به دوش می کردم

چه خوب ذهن و خیالم ربوده بودی تو

--------------------------------------------

2)

شعر اومد و عاشقی رو معمولی کرد

خرج اومد و فکر و ذکر مو پولی کرد

اون قدر برای زندگی چونه زدیم

مرگ اومد و زندگی رو هاپولی کرد

--------------------------------------

3)

من رفتم و" نـــوش دارو"  آوردم

او رفت بدون اینکه برگردم

راحت تر از آنچه فکر می کردی

راحت تر از آنچه فکر می کردم

----------------------------------

4)

او آمده بــــود  تا که پیری بکند

با وضع زمانه سرد سیری بکند

انگار که او آمده بود اینجا از

افکار نپخته گرد گیری بکند

---------------------------------

5)

عاشق که شدم  عشق به من می خندید

این سعی به حاصل نشدن می خندید

یک عمر گذشت و موسم ِ دیدارش

مرگ آمده بود و دائما می خندید

----------------------------------

به نظر شما کدام یک قوی تر و کدام ضعیف تر بود ؟